جهان خوردم و کارها راندم و عاقبت کار آدمی مرگ است(بیهقی)

پر زندگی کردم. مکفی غم داشتم.غمی رو که توی فنچ حتی نمیتونی درک کنی. گنگ خودمو داشتم و دارم و امثال تورو راهم نمیدم.به موقع ش جر رفتم از خنده و شاخ بودم طوری که نرفت تو کون تو .(حتی نمیتونم بگم امثال تو چون کسی رو نداری) درس خوندم طوری و جایی که تو عرضه ش رو نداری. کثافتکاری رو به درجه ای رسوندم که ندیدی چیزایی رو که دیدم. قلبم بزرگه به همین خاطر کارایی کردم که تو جنمش رو نداری . تو اهل چنگ زدنی. محبت کردم و میکنم جوری که ببینی انگار تا قبلش تو خواب بودی. افسرده بودم و با وجود اون کارایی کردم که آرزوشو داشتی. اخلاقم تخمیه ولی ده برابر تو دورمن. خودمم و تو جراتش رو نداری. لیاقت عشق نداشتی و من حروم کردم وقتو.وقت مال اون دختر بچه ای بود که رفت زیر خاک. فقر داشتم نداشتی . پول دارم .تو اهلش نیستی. من فراموش نمیشم و تو میشی. غلیظ زندگی کردم و تو فقط فراموش میکنی. راند دو شروع شده...